najważniejsze informacje

Msze Święte w niedzielę i święta
godz. 8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 13.30, 18.00, 19.30
w lipcu i sierpniu: godz. 8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 18.00, 19.30
Msze Święte w dni powszednie
godz. 8.00, 18.00
Biuro parafialne czynne
w poniedziałki, środy i piątki 16.00 - 17.00 oraz w środy 19.00 - 20.00

aktualności

15.07.2017
Co to są Msze Święte Gregoriańskie?
wiecej
15.07.2017
Relikwie Świętego Jana Pawła II
wiecej
16.05.2015
Relikwie bł. księdza Jerzego Popiełuszki w naszym kościele
wiecej

ostatnie zdjęcia

Przesłanie św. Jana Pawła II - cz. 1 - 26.04.2014

PRZESŁANIE ŚW. JANA PAWŁA II – CZ. 1


MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Kontemplujmy Serce Jezusa, które jest źródłem życia,

Gdyż przez nie dokonało się zwycięstwo nad śmiercią.

Ono także jest źródłem świętości, 

gdyż w nim zostaje przezwyciężony grzech,

który jest przeciwnikiem świętości, 

przeciwnikiem duchowego rozwoju człowieka.

Z Serca Pana Jezusa bierze początek świętość każdego z nas.

Uczmy się od tego Serca miłości Boga i zrozumienia tajemnicy grzechu.

Wynagradzajmy Bożemu Sercu za grzechy popełnione przez nas 

i przez naszych bliźnich.

Wynagradzajmy za odrzucanie dobroci i miłości Boga.

Przybliżajmy się każdego dnia do tego źródła

z którego płyną zdroje wody żywej.

Wołajmy za samarytańska kobietą: „daj mi tej wody ”.  

bo ona daje życie wieczne.

Jan Paweł II

Elbląg, 1999 r. 



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Podczas uczty w Kanie Galilejskiej Maryja prosiła swego Syna 

o pierwszy znak dla nowożeńców i gospodarzy. 

Niech nie przestaje ta sama Matka prosić za wami, 

aby w was ukazywał się znak obecności Chrystusa.

Wy zaś, zapamiętajcie dobrze te słowa, jakie również Matka Chrystusa wypowiedziała w Kanie Galilejskiej, 

zwracając się do ludzi, którzy mieli napełnić stągwie.

Powiedziała im, wskazując na swego Syna: „Cokolwiek wam powie czyńcie!”

I dzisiaj mówi to samo.

Przyjmijcie te słowa.

Zapamiętajcie je.

Wypełnijcie je!

Jan Paweł II

Częstochowa, 1979 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Mówię za Chrystusem samym:

„Weźmijcie Ducha Świętego!”

I mówię za Apostołem:

„Ducha nie gaście!”

I mówię za Apostołem:

Ducha Świętego nie zasmucajcie!”

Musicie być mocni, bracia i siostry.

Musicie być mocni tą mocą, którą daje wiara.

Musicie być mocni mocą nadziei, która przynosi pełną radość życia.

Musicie być mocni miłością, która cierpliwa jest, łaskawa jest, 

nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą, nie pamięta złego, 

nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą.

Musicie być mocni, bracia i siostry, mocą wiary, nadziei i miłości.

Jan Paweł II

Kraków, 1979 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Proszę Was:

  • abyście nigdy od Chrystusa nie odstąpili,
  • abyście nigdy nie utracili tej wolności , do której On wyzwala człowieka,
  • abyście mieli ufność nawet wbrew własnej słabości, 
  • abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało,
  • abyście nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest największa, która się wyraziła przez Krzyż, bez której życie ludzkie nie ma korzenia ani sensu.

Proszę Was o to.

Jan Paweł II

Kraków, 1979 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Zgromadzeni w Niepokalanowie na wielkim narodowym dziękczynieniu 

za wyniesienie do chwały ołtarzy św. Maksymiliana Marii – naszego Rodaka, świadka naszego trudnego wieku, męczennika, pierwszego świętego z rodu Polaków w drugim tysiącleciu, 

pragniemy wzbogacić chrześcijańskie dziedzictwo polskości o przejmującą wymowę czynu oświęcimskiego.

„Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj!”

Ewangeliczny program.

Trudny program – ale możliwy.

Program nieodzowny.

Jan Paweł II

Niepokalanów, 1983 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Krzyż Chrystusa wzywa nas do pojednania z Bogiem, otwiera do Niego przystęp wszystkim ludziom. Równocześnie droga do pojednania z Bogiem prowadzi poprzez pojednanie z ludźmi.

„Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.”

Słowa te stanowią potężną zaporę narastaniu nienawiści i odwetu. 

Te słowa z Modlitwy Pańskiej zabezpieczają międzyludzką jedność 

u samych jej korzeni. 

Matko naszych serc! Spraw, aby słowa te kształtowały moc przebaczenia wszędzie tam, gdzie bez przebaczenia nie potrafimy się wyrwać z pęt nienawiści.

Nienawiść bowiem jest siłą niszczącą, 

a my nie możemy ani niszczyć ani dać się jej zniszczyć.

Trzeba nam zatrzymać się na progu słów Modlitwy Pańskiej, 

trzeba nam zawsze stawać na granicy możliwości pojednania.

Przebaczenie jest mocne mocą miłości.

Przebaczenie nie jest słabością.

Przebaczać nie oznacza rezygnować z prawdy i sprawiedliwości.

Oznacza: zmierzać do prawdy i sprawiedliwości drogą Ewangelii.

Jan Paweł II

Częstochowa, 1983 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Każdy z nas jest nowym stworzeniem, nowym człowiekiem.

Jako osoba. Jako wspólnota ludzka.

Jesteśmy przecież jako Kościół Ciałem Chrystusa.

Ta „nowość życia” jest rzeczywistością.

I jest też wyzwaniem.

Tak. Chrystus jest nieustannym wyzwaniem. Takim wyzwaniem stał się 

dla Apostołów, dla Pawła z Tarsu, dla tylu, tylu ludzi.

I dla nas, Dla nas jest On też wyzwaniem.

Nie możemy się poddawać upadkowi ducha, depresjom. 

Nie może zdominować nas frustracja – duchowa czy społeczna.

Przecież „ku wolności wyswobodził nas Chrystus.” I stale wyzwala.

Na całej ziemi rozbrzmiewa orędzie tego wyzwolenia w Chrystusie.

Jan Paweł II

Kraków, 1987 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Każdy z Was, znajduje w życiu jakieś swoje Westerplatte. 

Jakiś wymiar zadań, które trzeba podjąć i wypełnić.

Jakąś słuszna sprawę, o którą nie można nie walczyć.

Jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić.

Nie można „zdezerterować.”

Wreszcie jaki porządek praw i wartości, które trzeba „utrzymać i „obronić.”

Tak jak to Westerplatte, w sobie o wokół siebie.

Tak obronić – dla siebie i dla innych.

Otóż właśnie przechodzi w twoim życiu Chrystus i mówi: „Pójdź za Mną.”

Nie opuszczaj Go.

Nie odchodź. Przyjmij to wezwanie.

W przeciwnym razie może zachowasz „wiele majętności,”  

tak jak ten młodzieniec z Ewangelii ale „odejdziesz smutny.” 

Pozostaniesz ze smutkiem sumienia.

Jan Paweł II

Gdańsk, 1987 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Dar wolności. Trudny dar wolności. 

Tylko ten kto jest wolny, może, także – stać się niewolnikiem.

Dar wolności. Trudny dar wolności człowieka, który sprawia, że wciąż bytujemy pomiędzy dobrem i złem. Pomiędzy zbawieniem i odrzuceniem.

Co krok jesteśmy świadkami, 

jak wolność staje się zaczynem niewoli człowieka, ludzi i społeczeństw.

Niewola pychy, chciwości, zmysłowości, zazdrości, lenistwa, 

egoizmu i nienawiści.

Człowiek nie może być prawdziwie wolny, jak tylko przez miłość.

Miłość Boga nade wszystko i miłość ludzi.

Tego właśnie uczy nas Chrystus, który do końca umiłował.

O tym mówi Eucharystia – największe dziedzictwo przybranych dzieci Bożych.

Jan Paweł II

Częstochowa, 1987 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Proszę was,

Abyście nie pozwolili rozbić naczynia, 

które zawiera prawdę Bożą i Boże prawo.

Proszę, abyście nie pozwolili go zniszczyć.

Abyście sklejali je z powrotem, jeśli popękało.

Abyście nigdy nie zapominali:

  • Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną,
  • Nie będziesz bał Imienia Pana Boga twego nadaremno,
  • Pamiętaj, abyś dzień święty święcił,
  • Czcij ojca twego i twoją matkę,
  • Nie zabijaj,
  • Nie cudzołóż,
  • Nie kradnij,
  • Nie mów fałszywego świadectwa,
  • Nie pożądaj żony bliźniego twego,
  • Nie pożądaj żadnej rzeczy, która jego jest.
Oto Dekalog: dziesięć słów.
Od tych dziesięciu prostych słów zależy przyszłość człowieka i społeczeństw.
Przyszłość narodu, państwa, Europy, świata.
Jan Paweł II

Koszalin, 1991 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Święci i błogosławieni to chrześcijanie 

w najpełniejszy tego słowa znaczeniu.

Chrześcijanami nazywamy się my wszyscy, 

którzy jesteśmy ochrzczeni i wierzymy w Chrystusa Pana.

Już w samej tej nazwie jest zawarte wzywanie Imienia Pańskiego.

Drugie przykazanie Boże powiada: 

„Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną.”

Zatem jeśli jesteś chrześcijaninem, 

niech to nie będzie wzywanie Imienia Pańskiego nadaremno. 

Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, 

nie bądź chrześcijaninem byle jakim.

Nie każdy, który Mi mówi Panie, Panie – wejdzie do Królestwa niebieskiego, 

lecz ten kto spełnia wolę mojego Ojca.”  

Jan Paweł II

Rzeszów, 1991 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Trzeba odnawiać świadomość prawa Bożego i odkupienia w Chrystusie.

Trzeba wołać:

 „Naucz nas, Boże, chodzić Twoimi ścieżkami. Prowadź nas w prawdzie.”

Aby dom naszego życia – osób, rodzin, społeczeństwa i narodu – 

pozostawał „utwierdzony na skale.”

Aby nie wznosić na lotnym piasku – lecz na skale.

Na skale Bożych przykazań, na skale Ewangelii.

Na skale, którą jest Chrystus.

„Wczoraj i dziś, ten sam także na wieki.” 

Jan Paweł II

Rzeszów, 1991 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Nasza Ojczyzna stoi dzisiaj przed wieloma trudnymi problemami społecznymi, gospodarczymi i politycznymi. 

Trzeba je rozwiązywać mądrze i wytrwale.

Dlatego Polska woła dzisiaj nade wszystko o ludzi sumienia.

Być człowiekiem sumienia, 

to znaczy przede wszystkim w każdej sytuacji swego sumienia słuchać 

i jego głosu w sobie nie zagłuszać, choć jest on nieraz trudny i wymagający.

To znaczy angażować się w dobro i pomnażać je w sobie i wokół siebie 

a także nie godzić się nigdy na zło, w myśl słów św. Pawła: 

„nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.”

Być człowiekiem sumienia, 

to znaczy wymagać od siebie, 

podnosić się z własnych upadków, ciągle na nowo się nawracać.

Być człowiekiem sumienia, 

to znaczy angażować się w budowanie Królestwa Bożego,

w naszych rodzinach i społecznościach.

Troszczyć się o dobro wspólne, nie zamykać oczu na biedy i potrzeby bliźnich 

w duchu ewangelicznej solidarności.

Jan Paweł II

Skoczów, 1995 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Wasz Rodak nie przestaje was prosić, 

abyście dziedzictwo Chrystusowego Krzyża 

na nowo z wiarą i miłością przyjęli.

Abyście Krzyż Chrystusa na nowo, w sposób wolny i dojrzały wybrali.

Abyście podjęli odpowiedzialność za obecność Krzyża 

w życiu każdego i każdej z was, 

w życiu waszych rodzin i w życiu tak wielkiej wspólnoty, jaka jest Polska.

Brońcie Go!

Mówi bowiem Apostoł: „Przechowujemy… ten skarb w naczyniach glinianych.”

Chrystus czeka na naszą odpowiedź.

Jaką odpowiedź dasz Jezusowi?

Jan Paweł II

Skoczów, 1995 r.



MOI UMIŁOWANI

MOI BRACIA I SIOSTRY


Przez chrzest zostaliście włączeni w Chrystusa.

Tworzycie Kościół – Jego Mistyczne Ciało.

Przez was chce działać Chrystus mocą swego Ducha.

On przez was pragnie 

„nieść ubogim dobrą nowinę, więźniom głosić wolność, 

a niewidomym przejrzenie.”

Przez was pragnie 

„uciśnionych odsyłać wolnymi i obwoływać rok łaski od Pana.”

Jako ludzie świeccy, wierni swojej tożsamości, 

żyjąc w świecie czynnie i skutecznie, 

możecie przekształcać świat w duchu Ewangelii.

Bądźcie solą, która daje chrześcijański smak życiu.

Bądźcie światłem, które świeci w mrokach obojętności i egoizmu.

Jan Paweł II

Siedlce, 1999 r.

powrót